Informacje

Muzułmanin – zapomniany ojciec niepodległej Polski

(fot. pochodzi z albumu „Legiony 1914-1916: Portrety oficerów I brygady i działaczy politycznych”)
O tej postaci musicie usłyszeć. Aleksander Sulkiewicz, przyjaciel Józefa Piłsudskiego, który poświęcił życie dla walki o wolną Polskę.

Kiedy rosyjski żandarm zaczął go wyśmiewać za zaangażowanie w walkę o niepodległość mówiąc: „Pan – Tatar i mahometanin! Co pan porabia w PPS? Co ma pan wspólnego z polskimi sprawami?” Aleksander Sulkiewicz odparł z oburzeniem: „Moja rodzina od kilkuset lat jest polską!”

Mało kto pamięta, że jednym z ojców polskiej niepodległości był Tatar, Aleksander Sulkiewicz, a właściwie Iskander Mirza Duzman Beg Sulkiewicz.

Kim był Aleksander Sulkiewicz?

W dzieciństwie uczęszczał do szkoły tureckiej w Konstantynopolu. Tam żył w środowisku polskich aktywistów i uchodźców, którzy byli hojnie wspierani przez ówczesnego sułtana. W latach 80. XIX wieku zaczął sympatyzować z popularnymi wówczas ruchami socjalistycznymi, tworzył wileńskie grupy PPS, gdzie po raz pierwszy spotkał Józefa Piłsudskiego.

Przemycał „bibułę” na tereny znajdującej się pod rosyjskim zaborem Rzeczypospolitej. Dzięki temu, że był muzułmaninem, nikt nie podejrzewał go o działania o charakterze niepodległościowym. Jak pisał M. Dąbrowski, jeden z członków PPS: „w każdym większym zamachu był Sulkiewicz jedną ze sprężyn, w każdej akcji bojowej współdziałał pośrednio lub bezpośrednio”.

Oprócz typowej działalności dywersyjnej, odpowiadał m.in. za przygotowanie ucieczki Piłsudskiego ze szpitala w Sankt Petersburgu w maju 1901 roku.

Aleksandra Sulkiewicza spotkacie też w najnowszym filmie „Piłsudski”. W jego rolę wcielił się Józef Pawłowski (fot. NEXTFILMPL / youtube.com)
Przyjaciel Piłsudskiego

Po wybuchu I wojny światowej Sulkiewicz – mimo słabego stanu zdrowia – zgłosił się do Legionów Polskich. „Cóż moi przodkowie powiedzą, gdy stanę przed nimi, a oni zapytają – gdzieś służył, jakeś walczył w czasie wielkiej wojny – ja im zaś odpowiem, żem był w intendenturze?” – przekonywał Piłsudskiego, by ten nie dawał mu jedynie funkcji administracyjnych.

Początkowo został skierowany do Warszawy, gdzie organizował Polską Organizację Wojskową oraz struktury PPS. W 1916 został wysłany na front, gdzie walczył m.in. w bitwie pod Kołodzią (Wołyń).

Mając niemal 50 lat, imponował młodym żołnierzom odwagą.

Zginął w czasie bitwy pod Sitowiczami, gdy uratował rannego Adama Koca (postrzelonego w wątrobę; Adam Koc pełnił w przyszłości rozmaite funkcje, m.in. wiceministra skarbu, prezesa Banku Polskiego itp.), samemu otrzymując śmiertelny strzał.

Ciało Sulkiewicza przewieziono do Warszawy 8 listopada 1925 roku, gdzie zostało pochowane na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Pośmiertnie został odznaczony Krzyżem Niepodległości z Mieczami.

Cześć Jego pamięci!

* * *

Znacie jeszcze innych muzułmanów, którzy wpisali się w historię Polski? Walczyli o niepodległość? Zostawcie swoje sugestie w komentarzu lub napiszcie do nas: islamistablog@gmail.com

Warto pokazywać, że Polska to dom nas wszystkich!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s